Τότε πού τό ἐλάχιστο ἦταν τό πᾶν!

Τότε πού τό ἐλάχιστο ἦταν τό πᾶν
Τότε πού τά παιδιά εὐχαριστιόνταν μέ τό λίγο, μέ τό ἁπλό
Τότε πού τά μάτια ἔλαμπαν μέ ἕνα τραγούδι,
πού ἡ καρδιά γεμάτη Φῶς
ἀναπαυόταν μέ τήν ὀμορφιά τῆς ἁπλότητας
Σέ αὐτήν τήν καρδιά γεννιέται καί ζεῖ ὁ Θεός
Στήν καρδιά πού δέν χρειάζεται πολλά γιά νά γελάσει,
πού εἶναι ὁ κόσμος ὅλος, πού εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός...

Ἔτη πολλά

Σταυρίνα Λαμπαδάρη