Σιωπῆς μυστικά
Ὁδηγῶ μόνος μές στή νύχτα
παραμονή Χριστουγέννων.
Τά ὄνειρά μου κρέμονται στά κλαδιά τῶν δέντρων
φωτεινά λαμπιόνια
πού σκορποῦν μοναχικές ἐλπίδες
λησμονιᾶς σ' ὅλους ἐκείνους
πού ἐπιμένουν νά ντύνονται τήν ἐσθῆτα
τοῦ αὐτοκράτορα.
Δέν θά μιλήσω ἀπόψε.
Ἡ σιωπή τριζοβολάει
στό τζάκι τῆς ἀπόγνωσης.
Δέν θά μιλήσω ἀπόψε
γιά τή δόξα, τήν ὑπεροχή, τόν θάνατο.
Θ' ἀφήσω τή σιωπή
νά δονήσει κάθε κύτταρό μου,
τά μυστικά της νά ποτίσουν τή ρίζα τῆς ὕπαρξής μου,
νά ξεδιψάσω
ἐπιτέλους!
Τά ἐκ βαθέων διυλισθέντα, Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου