Καλά Χριστούγεννα!

Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός
και το κορμί μου γίνεται ναός
δεν είναι ως πρώτα φάτνη ταπεινή
μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί
                                   Κωστής Παλαμάς

Τέσσερις στίχοι, λίγες λέξεις που εκφράζουν το νόημα της ζωής του ανθρωπίνου όντος. Λίγες λέξεις που περιγράφουν την πορεία του, την μεγάλη πορεία του προς το Φως. Τον αγώνα τον διαρκή για να συναντήσει τον Θεό που κατοικεί εντός του. Την άσβηστη Πηγή όλων των καλών και αγαθών. Κι αυτή η πορεία μπορεί συχνά να ξεκινά με αμφιβολίες και ερωτηματικά, με αστάθειες και παλινωδίες, με απογοητεύσεις και αδυναμία, όμως σε κάποια στιγμή του Δρόμου τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα, ο άνθρωπος αρχίζει να διακρίνει καλύτερα, να ερμηνεύει τα σημάδια και σιγά σιγά οι αμφιβολίες μετατρέπονται σε βεβαιότητα, οι παλινωδίες σε σταθερότητα, η αδυναμία σε δύναμη. Αυτή είναι η ώρα της νέας γέννησης. Αυτή είναι η στιγμή της νέας γέννησής του. Η ώρα η ευλογημένη της επίγνωσης, της ενθύμησης και της φώτισής του.

Τις ημέρες που διανύουμε, γιορτάζουμε την γέννηση του Φωτός, την ενσάρκωση του Λόγου του υπέρτατου και υπερούσιου. Σε πολλά, πάρα πολλά σημεία του πλανήτη ενθυμούνται και γιορτάζουν το μεγάλο γεγονός. Τόσο σπουδαίο στους συμβολισμούς του, τόσο λαμπρό στις αλήθειες του.
Μήπως πίσω απ’ όλα αυτά δεν κρύβεται η λαχτάρα του ανθρώπου να συναντήσει, να ενωθεί με τον Θεό του; Να εννοήσει και να αντιληφθεί, όχι με τον νου αλλά με την καρδιά του, ότι ο Θεός αυτός κατοικεί εντός του, ότι Τον περιέχει, Τον περικλείει; Και τι μεγάλη υπόσχεση λύτρωσης και ελευθερίας αποτελεί, αλήθεια, αυτή η συνειδητοποίηση; Σε ποια φαρδιά, λαμπρή λεωφόρο βεβαιότητας και ασφάλειας μας οδηγεί να πορευτούμε;

Και πραγματικά, σπουδαία η χαρά της κοινωνικότητας, των διασκεδάσεων, των δώρων αυτής της περιόδου. Ας αναλογιστούμε, όμως, πόσο σπουδαιότερη η χαρά της ψυχής μας, όταν αυτή ενθυμείται την καταγωγή της, όταν αισθάνεται ομοούσια με τον Πατέρα γεννήτορα, ομοαίματη με την γενεσιουργό Πηγή. Ποιες ποιότητες ιερές μεταλαμβάνει και απολαμβάνει; Ποιότητες τόσο σπουδαίες για να υπάρχει με αρμονία, για να τρέφεται υγιώς και να λειτουργεί ως πόλος Φωτός, καθοδηγητικός.

Ας επιτρέψουμε να γεννηθεί μέσα μας αυτός ο Θεός της Χάριτος, ο Θεός της Αγάπης και της Παραμυθίας. Ας το επιτρέψουμε να συμβεί! Η γιορτή των Χριστουγέννων είναι ένα κάλεσμα επαφής, ανοίγματος, ένωσης. Ιερής ένωσης με τον Θεό μέσα μας, που όταν Του επιτρέψουμε, σπάζοντας όλες τις αντιστάσεις μας, να υπάρξει, να ανασάνει και να εκδηλωθεί, τότε πραγματικά είναι σαν να μεταβαλλόμαστε από μια φάτνη σκοτεινή, σε έναν ξάστερο ουρανό, σύμβολο αιώνιο της ελευθερίας και της πνευματικότητάς μας.

Καλά Χριστούγεννα!

                                                     Σταυρίνα Λαμπαδάρη