Μια καινούρια μέρα αρχίζει
Σκέψεις και ιδέες βασισμένες στο ομώνυμο βιβλίο
της εκπαιδευτικού και ποιήτριας Σταυρίνας Λαμπαδάρη (Εκδόσεις Κοντύλι)
της εκπαιδευτικού και ποιήτριας Σταυρίνας Λαμπαδάρη (Εκδόσεις Κοντύλι)
Γράφει η Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Όταν δεν φροντίζω και δεν προστατεύω τον εαυτό μου
με κάθε δυνατό τρόπο, είναι σαν να του λέω ότι δεν του αξίζει να ζει
και να χαίρεται το φως και τη γλυκύτητα της ζωής.
με κάθε δυνατό τρόπο, είναι σαν να του λέω ότι δεν του αξίζει να ζει
και να χαίρεται το φως και τη γλυκύτητα της ζωής.
Χτίζω με φροντίδα μια αγαπητική σχέση με τον εαυτό μου, δίχως αμφιβολίες και ενοχές. Βιώνω αυτή την ιδιαίτερη αγάπη με όλες μου τις δυνάμεις, κάθε στιγμή. Η ενοχή και η ντροπή δεν έχουν θέση σ’ αυτήν την ιερή σχέση με εμένα τον ίδιο. Ανοίγω την αγκαλιά μου: αγαπώ και σέβομαι τα δυνατά μου σημεία. Ανοίγω την αγκαλιά μου: αποδέχομαι και περιποιούμαι στοργικά τις αδυναμίες μου. Ως ανθρώπινο ον, προσπαθώ να αναγνωρίζω, όσο είναι δυνατόν κάθε φορά, οτιδήποτε με βοηθά στην εξέλιξή μου. Αποφασίζω, αλλάζω και προχωρώ.
Ο εσωτερικός μου κόσμος μοιάζει με ένα κομμάτι εύφορης γης. Όσο περισσότερο τον αγαπώ, τον περιποιούμαι, τον καλλιεργώ, τόσο περισσότερο μου φανερώνει την διαύγεια, την ευγένεια και την ομορφιά του.
Η εσωτερική μου αρμονία με συνδέει με το Φως, μου επιτρέπει να απολαμβάνω τις λεπτοφυείς ποιότητες της ισορροπίας και της γαλήνης, με κάνει έναν πόλο αγάπης και δικαιοσύνης προς εμένα τον ίδιο και προς όλα τα έμβια όντα.
Από το εσωτερικό μου περιβάλλον θα αναδυθεί η ομορφιά που θα κάνει τον κόσμο μου, τον κόσμο μας, έναν καλύτερο κόσμο.
Σχολιάζει η Άννα Τζοάννου, Ψυχολόγος-Ειδική Παιδαγωγός
Συχνά σκεπτόμαστε αρνητικά για κάτι που δεν έχει συμβεί ακόμα. Από πού πηγάζει αυτή η αγωνία ή και η βεβαιότητα, της αποτυχίας; "Γιατί σε εμένα;" , είναι μία ερώτηση που ακούμε συχνά. "Είναι άδικο, είναι ατυχία!", παράπονα έρχονται στα αυτιά μας.
Ο Επίκτητος ανέφερε κάτι σοφό «Ταράττει τους ανθρώπους ου τα πράγματα, αλλά τα περί των πραγμάτων δόγματα», οι άνθρωποι ταράζονται όχι από αυτά που συμβαίνουν, αλλά από την άποψή τους για αυτά που τους συμβαίνουν.
Πόσο σημαντική για την προσωπική μας εξέλιξη είναι άραγε η αρνητική ή η θετική ερμηνεία των γεγονότων της ζωής μας; Με τι είδους δόνηση ερμηνεύουμε ό,τι μας συμβαίνει; Άραγε είναι δόνηση αισιοδοξίας ή απαισιοδοξίας; Είναι δόνηση ευγνωμοσύνης ή αγνωμοσύνης; Κάποιες φορές μία έντονα αρνητική σκέψη τριβελίζει το μυαλό μας και αλλοιώνει όχι μόνον την πραγματικότητά μας αλλά και την αυτοσυγκρότησή μας.
Επομένως, το συμφέρον μας είναι η όσον το περισσότερο δυνατόν παραγωγή θετικών σκέψεων, οι οποίες σταδιακά θα δημιουργήσουν την απαιτούμενη ισορροπία τόσο στο νοητικό όσο και στο συναισθηματικό πεδίο. Είναι απολύτως απαραίτητο να αντιληφθούμε ότι οι σκέψεις μας, θετικές ή αρνητικές, είναι παντοδύναμες. Ασκούμενοι με ειδικές τεχνικές και δεξιότητες αυτογνωσίας, θα μπορέσουμε να ενισχύσουμε την θετική αντιμετώπιση και ερμηνεία των γεγονότων της ζωής μας, εξασφαλίζοντας την φροντίδα αλλά και την θωράκιση του εαυτού μας.