Μια καινούρια μέρα αρχίζει
Σκέψεις και ιδέες βασισμένες στο ομώνυμο βιβλίο
της εκπαιδευτικού και ποιήτριας Σταυρίνας Λαμπαδάρη (Εκδόσεις Κοντύλι)
Γράφει η Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και λέω:
«Θα τα καταφέρεις και σήμερα, φιλαράκο!».
Εμπιστεύομαι τη δύναμή μου!
Όλα θα πάνε καλά.
«Θα τα καταφέρεις και σήμερα, φιλαράκο!».
Εμπιστεύομαι τη δύναμή μου!
Όλα θα πάνε καλά.
Carpe diem, ηχούν οι στιγμές! Άδραξε την μέρα!
Ζω την κάθε μέρα με όλη την δύναμή μου! Δημιουργώ, εγώ ο ίδιος, την συνθήκη της Ελευθερίας και της Χαράς μου. Ζω την ζωή μου σαν ευκαιρία και δυνατότητα που μου προσφέρθηκε, ώστε να εξελιχθώ στον δρόμο της ψυχής μου. Φροντίζω τον εαυτό μου και του προσφέρω την αγάπη που χρειάζεται για να ανθίσει. Για να ανθίσω, να χαρώ, να απολαύσω το θείο δώρο της ζωής! Αφήνω πίσω μου τον πόνο, αγαπώ τον εαυτό μου, του χαμογελώ στον καθρέφτη, περιποιούμαι τις πληγές μου τρυφερά, απαλά. Είναι κι αυτές μέρος του μαθήματός μου. Είναι κι αυτές η προίκα μου στις διαδρομές μου της χαράς, του πόνου, της δημιουργίας, του θανάτου και της ζωής. Μαζεύω στάλα- στάλα την σοφία μου, πολύτιμη ουσία του εξανθρωπισμού μου!
Πιστεύω στην δύναμή μου, στην φωνή του καλού μέσα μου. Νιώθω την δύναμή μου που είναι ο οδηγός και η αλήθεια μου. Τα καταφέρνω! Θα τα καταφέρω! Αγαπώ την ζωή και την απολαμβάνω με κάθε τρόπο, σε κάθε έκφανσή της. Δεν βιάζομαι, ο χρόνος είναι δικός μου και τον χρησιμοποιώ για να νιώσω, να αντιληφθώ, να επιλέξω, να αλλάξω, όταν αυτό είναι απαραίτητο.
Κάθε μέρα είναι μια καινούρια μέρα που μου χαρίζει η υπέρτατη σοφία για να χαρώ, να δοκιμαστώ, να δημιουργήσω. Σέβομαι και τιμώ τον εαυτό μου και το θείο δώρο της ζωής μου.
Σχολιάζει η Αγγελική Καραμπατζάκη, Κοινωνιολόγος-Σύμβουλος σταδιοδρομίας
Σκέψεις επίκαιρες, για την εποχή που ζούμε! Εποχή ρευστότητας και ανησυχίας, καθώς διανύουμε μια ιστορική περίοδο ραγδαίων αλλαγών, σε όλα τα επίπεδα της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής μας. Προβλέψεις και προσωπικές «επενδύσεις» αρκετά συχνά ακυρώνονται, δημιουργώντας απογοήτευση, έντονη ανασφάλεια και αίσθημα συντριβής, μπροστά στην αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει μια εποχή όπου «τα πάντα ρει».
Και οι συνθήκες αυτές επηρεάζουν τη ζωή μας. Οι συμβατικές προσεγγίσεις και μέθοδοι είναι αναποτελεσματικές. Απαιτείται η ενεργός εμπλοκή μας και η έξυπνη προσέγγιση του περιβάλλοντος αλλά και εσωτερικού μας κόσμου. Χρειάζεται να αναπτύξουμε δυνάμεις που προέρχονται εμάς τους ίδιους. Τέτοιες δυνάμεις είναι: η γνώση του εαυτού μας και η επαφή με την ψυχική μας πραγματικότητα, δεξιότητες που θα μας δώσουν εσωτερική ασφάλεια, σ’ έναν κόσμο που φαίνεται χαοτικός, όσο και απρόβλεπτος. Προχωρώντας στο μονοπάτι της αυτογνωσίας, η αβεβαιότητα μετατρέπεται σιγά σιγά σε εμπιστοσύνη και ευέλικτη στρατηγική «πλοήγησης» στο ταξίδι μας σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς καθώς το καινούριο γίνεται σύντομα παλαιό, ιδέες και πεποιθήσεις αναιρούνται και ακυρώνονται. Ωστόσο η βασική αξία της πίστης και της αγάπης στον εαυτό παραμένει και οδηγεί το ανθρώπινο ον στην εξέλιξή του.
