Ὅταν τά δάκρυα στεγνώσουν, οἱ πληγές ἐπουλωθοῦν,
ὅταν τά κύτταρά μου δονηθοῦν ξανά ἀπό τήν χαρά τῆς ζωῆς
μέ τήν συνειδητοποίηση πώς ἀνήκω, πώς ἀποτελῶ μέρος
ἑνός πάνσοφου καί τέλειου μηχανισμοῦ, στόν ὁποῖον ὅλα συμβαίνουν
γιά κάποιον λόγο, ὅταν νιώσω στά ἔγκατα τῆς ὕπαρξής μου τήν ὑπέρτατη σοφία καί τήν μεγαλοσύνη τῶν δυνάμεων, πού διέπουν ἀενάως τήν ζωή τοῦ σύμπαντος κόσμου, νά ἀποκαλύπτονται, τότε, πραγματικά, θά ἀνοίξω διάπλατα καί θ' ἀγκαλιάσω τόν κόσμο όλον!
Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου