 |
| Chema Madoz |
Κοιτάζω τόν ἥλιο, ἀγναντεύω ὡς πέρα τήν θάλασσα,
ἀκούω τό θρόισμα τῶν φύλλων τήν ὥρα πού
τό φεγγάρι ὁλογεμάτο ἀνατέλλει καί λέω:
Κρατῶ τήν ὀμορφιά τοῦ κόσμου μέσα μου,
μόνη περιουσία μου, πού κανείς δέν μπορεῖ
νά μοῦ πάρει. Νιώθω Ἐλεύθερος!
Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου