 |
Ἀρχάγγελος |
Ὀρδές βαρβάρων ἀσελγοῦν στό σῶμα σου Ἑλλάδα
θεά ἀρχαία ξέστηθη στό αἷμα σου βαδίζεις
πάγωσ’ ὁ χρόνος πέτρωσε τρισκόταδο ὁλοῦθε
κι ὅμως μέ χέρι μισερό τοῦ Ἥλιου φανερώνεις
τό ἅγιο τάμα τό τρανό τό κοντυλογραμμένο
σ’ ἀλφαβητάρι ἄχρονο τῆς πικραμένης ράτσας
χαμογελᾶ ἡ Παναγιά καί σιγοτραγουδάει
οἱ ἀγγέλοι συνταχτήκανε ζωσμένοι τό Τρισήλιο
Ἀρχάγγελος Παμμέγιστος φωτιά ξεθηκαρώνει
χιμάει ἡ Ἀλήθεια στραφτερή, τοῦ Δίκιου ἡ ὥρα ἦρθε
La lumière tamisée de l' être, Poèmes, Σταυρίνα Λαμπαδάρη
ἔργο: Γύζης
