Μια καινούρια μέρα αρχίζει
Σκέψεις και ιδέες βασισμένες στο ομώνυμο βιβλίο
της εκπαιδευτικού και ποιήτριας Σταυρίνας Λαμπαδάρη (Εκδόσεις Κοντύλι)
Γράφει η Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Επιλέγω να τρώω ή να διασκεδάζω σε φροντισμένο και ήρεμο περιβάλλον, που σέβεται την σωματική μου και ψυχική μου υγεία όσο και την αισθητική μου.
Νόμος ανεφάρμοστος σε όλη την ελληνική επικράτεια, ο απαγορευτικός νόμος για το κάπνισμα σε κλειστούς δημόσιους χώρους. Αν κάποιος επιθυμεί να διασκεδάσει, σε κλειστό χώρο, είναι υποχρεωμένος να φάει και να πιει αναπνέοντας τον καπνό όλων όσων γύρω του καπνίζουν. Λύση δεν υπάρχει ούτε και προστασία για όσους δεν καπνίζουν.
Για τα παιδιά, επίσης.
Βεβαίως, η κοινωνία μας δηλώνει «ευαίσθητη» για τα παιδιά της, κατά τρόπο επιλεκτικό, δυστυχώς, αφού στην προκειμένη περίπτωση δεν βλέπουμε ούτε να νοιάζεται ούτε να πτοείται. Έτσι, μωρά και μικρά παιδιά ρουφάνε τον καπνό όχι μόνον σε ταβέρνες και άλλες διασκεδάσεις ανενδοίαστα, αλλά και μέσα στο σπίτι τους το ίδιο, αφού πολλοί γονείς δεν θεωρούν και τόσο σοβαρό να καπνίζουν μέσα στο σπίτι ή ακόμη και στο αυτοκίνητο, και μάλιστα με κλειστά παράθυρα! Τα βλέπουμε, συχνά, γύρω μας.
Ανυπεράσπιστους μικρούς ανθρώπους στην ώρα της ανάπτυξής τους, στην ώρα της διαμόρφωσης της εμπειρίας και των προτύπων τους.
Και ποια είναι τα πρότυπα που καλλιεργούνται στα παιδιά αυτά;
Μα, ακριβώς, το πρότυπο της αντίφασης και του παραλόγου, μέσα στο οποίο ζουν από τα γεννοφάσκια τους! Θυμούνται τους γονείς τους με ένα τσιγάρο στο χέρι και περιμένουν να μεγαλώσουν για να τους μιμηθούν. Κι όταν πάνε να τους μιμηθούν θα αντιμετωπίσουν την ανόητη έκπληξη, την υποκριτική άρνηση ή ακόμη την βίαιη αντίδραση των γονιών τους, οι οποίοι δεν θα καταλαβαίνουν πώς το παιδί τους αγόρασε τσιγάρα!
Και ποια είναι τα πρότυπα που καλλιεργούνται στα παιδιά αυτά;
Μα, ακριβώς, το πρότυπο της αντίφασης και του παραλόγου, μέσα στο οποίο ζουν από τα γεννοφάσκια τους! Θυμούνται τους γονείς τους με ένα τσιγάρο στο χέρι και περιμένουν να μεγαλώσουν για να τους μιμηθούν. Κι όταν πάνε να τους μιμηθούν θα αντιμετωπίσουν την ανόητη έκπληξη, την υποκριτική άρνηση ή ακόμη την βίαιη αντίδραση των γονιών τους, οι οποίοι δεν θα καταλαβαίνουν πώς το παιδί τους αγόρασε τσιγάρα!
Πώς το παιδί τους καπνίζει, πίνει καφέ και αλκοόλ!
Όσους νόμους κι αν ψηφίσουμε, όταν ο ανθρώπινος και ο ηθικός νόμος, δεν διέπουν το μυαλό και την καρδιά μας, δεν λειτουργούν ανεξαρτήτως από το προσωπικό μας βόλεμα και το κουκούλωμα των αδυναμιών μας, αλήθεια, όσο συμβαίνουν όλα ετούτα, θα επικοινωνούμε και θα διασκεδάζουμε κατά τρόπο παράλογο και απάνθρωπο για τον εαυτό μας, για τους άλλους και για ό,τι διατρανώνουμε ως αγαπητό και πολύτιμο, για τα παιδιά μας!
Όσους νόμους κι αν ψηφίσουμε, όταν ο ανθρώπινος και ο ηθικός νόμος, δεν διέπουν το μυαλό και την καρδιά μας, δεν λειτουργούν ανεξαρτήτως από το προσωπικό μας βόλεμα και το κουκούλωμα των αδυναμιών μας, αλήθεια, όσο συμβαίνουν όλα ετούτα, θα επικοινωνούμε και θα διασκεδάζουμε κατά τρόπο παράλογο και απάνθρωπο για τον εαυτό μας, για τους άλλους και για ό,τι διατρανώνουμε ως αγαπητό και πολύτιμο, για τα παιδιά μας!
