Είναι άραγε άπιαστο όνειρο;

Είναι άραγε άπιαστο όνειρο να λειτουργήσει η κοινωνία του ανθρωπίνου όντος με σεβασμό, ανθρωπιά και αλληλεγγύη;

Είναι άπιαστο όνειρο να δίνουμε το χέρι σε όποιον γονατίζει, να βάζουμε λίγο πιο πίσω το εγώ μας, να αναγνωρίζουμε την αξία του συνανθρώπου ως σοφού, ολοκληρωμένου όντος;

Κόντρα στα σκοτάδια υπάρχουν σίγουρα μεγάλες εστίες Φωτός στον κόσμο μας, που όλο κερδίζουν έδαφος κι ανάβουν το Φως στις καρδιές των πολλών και ξυπνούν τις ψυχές μας...

                                            Σταυρίνα Λαμπαδάρη