![]() |
Φωτογραφία: Σάιμον Γαϊτανίδης
|
Κάθισες ποτέ δίπλα δίπλα με τον εαυτό σου; έτσι, στην διπλανή καρέκλα, ήσυχα, σιωπηλά, αγαπητικά... χωρίς περίπλοκες, άχρηστες σκέψεις,
αγωνίες και ερωτήματα;
αγωνίες και ερωτήματα;
Πέρασες αυτήν τη γλυκιά ώρα μαζί του, χωρίς ενοχές,
χωρίς το παρελθόν να βανδαλίζει τις στιγμές σου,
χωρίς το παρόν να σε παρασύρει στα σκοτεινά
μονοπάτια του;
χωρίς το παρελθόν να βανδαλίζει τις στιγμές σου,
χωρίς το παρόν να σε παρασύρει στα σκοτεινά
μονοπάτια του;
Κάθισες ποτέ ξεντυμένος από τις πλάνες σου,
από τα καλοστημένα ψέματα που, συχνά πάνω τους,
στέκεται η ζωή σου, ξεντυμένος από όλες τις δικαιολογίες
και τα ψεύτικα άλλοθι, ξεντυμένος, γυμνός...
από τα καλοστημένα ψέματα που, συχνά πάνω τους,
στέκεται η ζωή σου, ξεντυμένος από όλες τις δικαιολογίες
και τα ψεύτικα άλλοθι, ξεντυμένος, γυμνός...
Μόνο με την καθαρότητα της καρδιάς σου, με την πίστη
στην Δύναμή σου, με την Αστραφτερή Αγάπη σου
για σένα τον ίδιο.
Αν δεν κάθισες μέχρι τώρα... τι κάθεσαι;
στην Δύναμή σου, με την Αστραφτερή Αγάπη σου
για σένα τον ίδιο.
Αν δεν κάθισες μέχρι τώρα... τι κάθεσαι;
Αυτές οι δύο καρέκλες σε περιμένουν, είναι εκεί για σένα!
Σταυρίνα Λαμπαδάρη

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου