Και εντάξει, ο Τιτάνας Άτλας σήκωσε κεφάλι μαζί με τους άλλους και τον καταδίκασαν να κρατεί ες αεί τον ουράνιο θόλο.
Αυτούς που κρατάνε, βάρος ασήκωτο, τη ζωή τους στους ώμους,
ποιος τους καταδίκασε;
Το ανθρώπινο ον με την σκοτία του νου του, συχνά
είναι τόσο αυτοκαταστροφικό που δεν χρειάζεται... βοήθεια!
Κλείνει τα αυτιά του, εμμένει σε σχέδια που το εξυπηρετούν μια χαρά, ώστε να δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα, ώστε να επιρρίπτει τις ευθύνες στους άλλους, ώστε να χαϊδεύει τις ατέλειές του...
Αν το δάκτυλο δεν στραφεί προς τα μέσα, αν δεν δείξει εμάς τους ίδιους, αν δεν σκύψουμε και δεν αρχίσουμε την καλή δουλειά, δεν υπάρχει αλλαγή και σωτηρία...
Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου