 |
| Αρκάς |
Όχι, αδερφέ μου, δεν φταίει κανείς!
Δεν φταίει αυτός που βρωμίζει τον τόπο με σκουπίδια, τις παραλίες, τα βουνά, τις πόλεις. Που το χέρι του είναι πάντα τόσο πρόθυμο να λερώσει, να ατιμάσει το κάλλος της πατρίδας του. Δεν φταίει κι εκείνος που λάδωσε και έχτισε μέσα σε ρέματα κι σ' επικίνδυνες περιοχές. Ούτε αυτός που σε βρίζει σκαιότατα ενώ έχει άδικο, που προσπαθεί να σε τσαλαπατήσει με κάθε τρόπο όπως συνθλίβει κάθε ζώο που θα βρεθεί δίπλα στη ρόδα του για να σπάσει πλάκα.
Όχι, δεν φταίει αυτός!
Δεν φταίει αυτός που δεν σέβεται τίποτε και κανέναν, δεν σέβεται τον άνθρωπο, τους νόμους (που αφού δεν τηρούνται γιατί να τους τηρήσει αυτός;), δεν πειθαρχεί ποτέ, διότι πειθαρχία, σύμφωνα με το μυαλό του, σημαίνει αδυναμία και υποταγή.
Περνάει με κόκκινο, παραβιάζει τους κανόνες,
σε τραυματίζει, σε σκοτώνει.
Όχι, δεν φταίει!
Δεν φταίει εκείνος που με το παράδειγμά του διδάσκει στα παιδιά του την μαγκιά και το καουμποϋλίκι, την απόλυτη ασέβεια, των πάντων την ισοπέδωση. Τους διδάσκει με μοιραία επιτυχία την Ύβρι προς το σχολείο, τους δασκάλους τους, τους μεγαλυτέρους, τους νόμους. Όχι! δεν φταίει!
Γιατί πάντα φταίνε οι άλλοι!
Δεν φταίει αυτός που, ενώ η πόλη του έχει γίνει σαν θάλαμος αερίων από την μόλυνση, κάνει πως δεν καταλαβαίνει, βρίζει, ουρλιάζει, γιατί το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να μην ξεβολευτεί κι ας αρρωσταίνουν οι συμπολίτες του κι ας πεθαίνουν. Δεν φταίει, ειλικρινά εκείνος που περνά την ζωή του, λάθρα βιώσας, έρποντας, γλείφοντας αρκεί να βολευτεί ο ίδιος και τα παιδιά του.
Δεν φταίει που η ηθική που αντιλαμβάνεται είναι η ηθική της ζούγκλας. Δεν φταίει κι αυτός που αρμέγει κάθε κατάσταση προς όφελός του κι αφού κάνει την δουλειά του, δαγκώνει ανενδοίαστα όποιον τον ευεργέτησε.
Οπωσδήποτε δεν φταίει όποιος καταστρέφει τα παιδιά του με κάθε απίθανο τρόπο, ενώ ο ίδιος πιστεύει ότι κάνει το καλύτερο. Είναι αυτός ο ίδιος που κάποιες φορές θα κλάψει πικρά πάνω από τα φέρετρά τους. Κι ακόμη δεν θα έχει καταλάβει τίποτε, αλίμονο!
Όχι, δεν φταίει αυτός!
Δεν φταίει αυτός που δεν σέβεται τίποτε και κανέναν, δεν σέβεται τον άνθρωπο, τους νόμους (που αφού δεν τηρούνται γιατί να τους τηρήσει αυτός;), δεν πειθαρχεί ποτέ, διότι πειθαρχία, σύμφωνα με το μυαλό του, σημαίνει αδυναμία και υποταγή.
Περνάει με κόκκινο, παραβιάζει τους κανόνες,
σε τραυματίζει, σε σκοτώνει.
Όχι, δεν φταίει!
Δεν φταίει εκείνος που με το παράδειγμά του διδάσκει στα παιδιά του την μαγκιά και το καουμποϋλίκι, την απόλυτη ασέβεια, των πάντων την ισοπέδωση. Τους διδάσκει με μοιραία επιτυχία την Ύβρι προς το σχολείο, τους δασκάλους τους, τους μεγαλυτέρους, τους νόμους. Όχι! δεν φταίει!
Γιατί πάντα φταίνε οι άλλοι!
Δεν φταίει αυτός που, ενώ η πόλη του έχει γίνει σαν θάλαμος αερίων από την μόλυνση, κάνει πως δεν καταλαβαίνει, βρίζει, ουρλιάζει, γιατί το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να μην ξεβολευτεί κι ας αρρωσταίνουν οι συμπολίτες του κι ας πεθαίνουν. Δεν φταίει, ειλικρινά εκείνος που περνά την ζωή του, λάθρα βιώσας, έρποντας, γλείφοντας αρκεί να βολευτεί ο ίδιος και τα παιδιά του.
Δεν φταίει που η ηθική που αντιλαμβάνεται είναι η ηθική της ζούγκλας. Δεν φταίει κι αυτός που αρμέγει κάθε κατάσταση προς όφελός του κι αφού κάνει την δουλειά του, δαγκώνει ανενδοίαστα όποιον τον ευεργέτησε.
Οπωσδήποτε δεν φταίει όποιος καταστρέφει τα παιδιά του με κάθε απίθανο τρόπο, ενώ ο ίδιος πιστεύει ότι κάνει το καλύτερο. Είναι αυτός ο ίδιος που κάποιες φορές θα κλάψει πικρά πάνω από τα φέρετρά τους. Κι ακόμη δεν θα έχει καταλάβει τίποτε, αλίμονο!
Όχι! δεν φταίνε όλοι αυτοί, όπως και τόσοι άλλοι... Όχι!
Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου