Με τα μάτια της ψυχής μας...

Όσο κι αν χιονίσει και γίνουν όλα άσπρα, άσπρη μέρα δεν θα δούμε, αν μέσα μας δεν λάμψει το εσωτερικό Φως, αν δεν δούμε τον κόσμο με τα εσωτερικά μας μάτια, με τα μάτια της ψυχής μας...
Τότε θα παραμερίσουμε την μουρμούρα, την αφχαριστισιά και τα παράπονα και θα νιώσουμε ευγνώμονες για την Ζωή, για την ζωή μας, για την ανάσα μας, για τον ύπνο, την ανάπαυσή μας, το γέλιο
και το κλάμα μας.

                                               Σταυρίνα Λαμπαδάρη