Το τίμιο ψωμί της οικογένειας ζύμωσαν
τα άγια χέρια της γυναίκας μάνας...
και δυο στρογγυλά κουλούρια για τα παιδιά της.
Τα χέρια που ήξεραν να δουλεύουν, που δεν κράτησαν
ποτέ κινητά τηλέφωνα και τάμπλετ...
Ούτε πλούτη, μήτε ιδέες πολλές.
Αγνή καρδιά και δύναμη.
Δύναμη για τον αγώνα τον καλό, δύναμη για ζωή.
Αυτά τα χέρια τα ευλογημένα, του Θεού,
που έπαιρναν ανάμεσό τους
τον κόσμον όλον και τον ανάσταιναν...
Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου