Δεν φταίνε τα παιδιά! Όχι!

Photo by Sebastian Luczywo

Ο παιδικός πληθυσμός αποτελεί έναν εξαιρετικό στόχο για να βγάλει η αγορά χρήματα. Πολλά χρήματα και μάλιστα με τους πιο απίθανους τρόπους. Η περίοδος που διανύουμε, καθώς χαρακτηρίζεται από την επάνοδο των μαθητών στις τάξεις, επιστρατεύονται όλοι οι τρόποι για να αφαιμαχθούν οικονομικώς οι οικογένειες που διαθέτουν παιδιά όλων των ηλικιών. Δεν θα σταθώ στις, συχνά, απίθανες έως παράλογες απαιτήσεις και επίπλαστες ανάγκες που δημιουργούνται στο μυαλό των παιδιών που θέλουν να αγοράσουν τα… πάντα! Δεν θα μείνω επίσης στην συναισθηματική ευαισθησία των γονιών που τους κάνει να μην χαλάνε χατήρια!

Σήμερα θα μιλήσω κυρίως για τον διαφημιστικό βομβαρδισμό που δεχόμαστε και που έχει σχέση με το γρήγορο και πρόχειρο φαγητό. Αυτό το φαγητό που προτείνεται, κατά τρόπο σαφή, σε όλους τους μαθητές που θέλουν να κολατσίσουν στο σχολείο τους. Συχνότατα προτείνονται προϊόντα που περιέχουν πολλή ζάχαρη και κακής ποιότητας άλευρα, προτείνονται και «κρέατα» υπό μορφήν αλλαντικών. Ομολογουμένως, βομβαρδιζόμαστε από ιδιαιτέρως κακής ποιότητας διατροφικές προτάσεις…

Πρόχειρες και γρήγορες λύσεις για να φάει κάτι το παιδί στο διάλειμμα, να μην πεινάει. Ειλικρινά και με πόνο ψυχής διαπιστώνω την έλλειψη μέριμνας για την ποιότητα των τροφών που καταναλώνουν τα παιδιά στο σχολείο για χρόνια ολόκληρα. Αναφέρομαι στην συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών. Οπωσδήποτε υπάρχουν και εξαιρέσεις… λίγες, 
πιστέψτε με.


Και αναρωτιέμαι: πώς είναι δυνατόν ένα παιδί καθ’ όλη την διάρκεια των σχολικών του σπουδών να αποκτά και να εδραιώνει τόσο επικίνδυνες διατροφικές συνήθειες, με τις ευλογίες του περιβάλλοντός του. Συνήθειες που θα το συνοδεύουν στην ζωή του μέχρι… να γονατίσει ο υπερτέλειος οργανισμός του, το σοφό σύστημά του, κάποια στιγμή, και να αρχίσουν να παρουσιάζονται σύννεφα στην υγεία που μακροχρόνια και τόσο μεθοδικά θα έχει τραυματιστεί.


Δεν φταίνε τα παιδιά! Όχι!
Αναλογιστείτε, παρακαλώ, ποιος φταίει…



                                                   Σταυρίνα Λαμπαδάρη