 |
| Ἰακωβίδης |
Νοτισμένες μνῆμες
Ἔνοιωθε τό χρόνο
νά κυλᾶ στίς φλέβες του
κι ἄκουγε τά χτυπήματά του
στό δεξί μηλίγγι.
νά κυλᾶ στίς φλέβες του
κι ἄκουγε τά χτυπήματά του
στό δεξί μηλίγγι.
Δέ βιαζόταν.
Ἡσύχαζε.
Ἡσύχαζε.
Ὁ ἥλιος ἔλιωνε
τίς στιγμές
καί κεῖνος τίς φυλάκιζε
στό νοτισμένο ἀπ' τήν ψυχή του
πιθάρι μέ τίς μοσχομολόχες.
καί κεῖνος τίς φυλάκιζε
στό νοτισμένο ἀπ' τήν ψυχή του
πιθάρι μέ τίς μοσχομολόχες.
La lumière tamisée de l'être, Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Μετάφραση: Georges Meunier
Souvenirs
moites
Il sentait le temps
couler dans ses veines
et écoutait les battements
qu’il faisait dans sa tempe
droite.
Il ne se pressait pas.
Il se calmait.
Les instants se fondaient dans
le soleil
et lui il les emprisonnait
dans la jarre humide de son âme
avec les géraniums des prés.
La lumière tamisée de l'être, Stavrina Lampadari
Traduction: Georges Meunier
