Αὐτές οἱ ψυχές

Αὐτό τό πρόσωπο τό σκαμμένο, τό δέρμα τό ἀργασμένο ἀπό τά στοιχεῖα τῆς Δημιουργίας, ἡ ψυχή ἡ προσγειωμένη
στόν ἀγώνα τῆς ἐπιβίωσης, στήν ἠθική τοῦ φιλότιμου, 
στή συνύπαρξη μέ τή Μεγάλη Μητέρα χωρίς πολλή σκέψη
καί ἀνάλυση, χωρίς ἀπαιτήσεις πέρα ἀπό τό τίμιο ψωμί
τῆς ἡμέρας καί μιά παστρικιά γωνιά γιά τόν ὕπνο
τόν μακάριο, τόν ἀδιατάρακτο...

Αὐτές οἱ ψυχές οἱ δουλεμένες καί μορφωμένες στή ζωή καί στή δουλειά, στή θάλασσα καί στά χωράφια μακριά ἀπό τήν ἀγωνία τῆς ἀπόκτησης καί κάθε νοσηρή βιωτική μέριμνα...