Εφημερίδα Θεσσαλία 27 Νοεμβρίου 2016

Μια καινούρια μέρα αρχίζει

Σκέψεις και ιδέες βασισμένες στο ομώνυμο βιβλίο
της εκπαιδευτικού και ποιήτριας Σταυρίνας Λαμπαδάρη (Εκδόσεις Κοντύλι)

Γράφει η Σταυρίνα Λαμπαδάρη

Κάθε φορά που αισθάνομαι ότι με αδικούν ή με βλάπτουν, είναι φυσικό να δυσανασχετώ και να θυμώνω. Προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει, εκφράζω αυτό που αισθάνομαι, ξαναβρίσκω την ισορροπία και την ηρεμία μου.
Δεν επιλέγω να εκδικηθώ, ξεπερνώ τα δυσάρεστα γεγονότα και τις πράξεις κακοπροαίρετων ανθρώπων προσπαθώντας, όσο είναι δυνατόν, να μην παίρνω προσωπικά αυτό που συμβαίνει, αλλά να υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι η άσχημη συμπεριφορά κάποιου ανθρώπου προδίδει με τον πιο εμφανή τρόπο την αναστατωμένη και πονεμένη του ψυχή.
Στο κακό δεν απαντώ με κακό, κοιτάζω εμπρός και συνεχίζω τον δρόμο μου.

Συμβαίνει, κάποιες φορές, στη ζωή μου να προκύπτουν δυσάρεστες καταστάσεις ή να χρειάζεται να αντιμετωπίσω δύστροπες και κακοπροαίρετες συμπεριφορές. Συμβαίνει, επίσης, να ξαφνιάζομαι, κάτω από τέτοιες συνθήκες, διότι συχνά δεν είναι αναμενόμενες. Χρησιμοποιώ τον χρόνο που χρειάζομαι για να συνειδητοποιήσω τι συμβαίνει κάθε φορά.
Παραμένω ψύχραιμος.
Παρατηρώ, αναλύω. Δεν βιάζομαι. Αντιλαμβάνομαι πόσο σημαντικό είναι να αποσύρομαι λιγάκι από τις καταστάσεις και τα γεγονότα και να γίνομαι παρατηρητής. Παρατηρητής των όσων συμβαίνουν γύρω μου αλλά και του εαυτού μου. Παρατηρώ πώς σκέπτομαι, πώς νιώθω, πώς αντιδρώ, πώς μιλώ, πώς πράττω. Βρίσκω τρόπους να κατευνάσω την ψυχική μου ένταση, τους φόβους, την ανασφάλειά μου.

Το γνωρίζω καλά. Δεν είναι εύκολο να μείνει κανείς ήρεμος μέσα στην καταιγίδα. Είναι λυπηρό, όμως, να σκορπίζω τη δύναμη και την ενέργειά μου στις δυσκολίες που ενσκήπτουν. Αυτό δεν ωφελεί κανέναν και τίποτε. Αντιθέτως, μια τέτοια επιλογή με αποδυναμώνει, με αποδιοργανώνει, με αποσταθεροποιεί. Επιλέγω, λοιπόν, να δηλώνω και να κάνω εμφανείς τις προθέσεις μου και την διάθεσή μου, πρώτα σε μένα τον ίδιο κι έπειτα στα πρόσωπα που, ενδεχομένως, εμπλέκονται.
Επιλέγω να είμαι αληθινός, σαφής και ξεκάθαρος με τον εαυτό μου και τους άλλους. Αυτή η στάση, μπορεί να λειτουργήσει κατά τρόπο εντυπωσιακά ρυθμιστικό, όταν εμφανίζονται δυσκολίες στη ζωή μου.

Μπορεί να μην λυθούν αμέσως τα θέματα που έχουν παρουσιαστεί, όμως, όταν εκφράζω σαφώς αυτό που αισθάνομαι, αυτομάτως δημιουργώ ένα υγιές πεδίο, ώστε να διευκολυνθεί η επικοινωνία και να διαφανεί ή ακόμη να αναδειχθεί ο δρόμος της λύσης. Δεν επιλέγω την ύπουλη και εκδικητική συμπεριφορά. Η δυσκολία δεν απαλύνεται προσθέτοντας επιπλέον δυσκολίες. Το λάθος δεν διορθώνεται με άλλο λάθος. Στην αρνητικότητα δεν απαντώ με αρνητικότητα. Λαμβάνω τις αποφάσεις μου και απομακρύνομαι, κατά το δυνατόν, από πρόσωπα και καταστάσεις που επιδρούν αρνητικά στο μυαλό και την ψυχή μου.

Προστατεύω ό,τι πολυτιμότερο έχω, τον εαυτό μου, από οτιδήποτε δημιουργεί ταραχή στην ψυχική μου γαλήνη, ανισορροπία στην εσωτερική μου οργάνωση. Το πιο σημαντικό για μένα είναι να ζω τη ζωή μου απαλλαγμένος από τα βαρίδια της λύπης, μέσα στην ηρεμία και την χαρά.