Μια
καινούρια μέρα αρχίζει
Σκέψεις και ιδέες βασισμένες στο ομώνυμο βιβλίο
της εκπαιδευτικού και ποιήτριας Σταυρίνας Λαμπαδάρη (Εκδόσεις Κοντύλι)
Σκέψεις και ιδέες βασισμένες στο ομώνυμο βιβλίο
της εκπαιδευτικού και ποιήτριας Σταυρίνας Λαμπαδάρη (Εκδόσεις Κοντύλι)
Γράφει η Σταυρίνα Λαμπαδάρη
Δίνω αγάπη και παίρνω αγάπη. Ανοίγω την καρδιά μου και εμπιστεύομαι τους ανθρώπους με τους οποίους μοιράζομαι τη ζωή μου. Κάνω μικρές πράξεις καλοσύνης, τους βοηθώ όπως μπορώ. Λέω έναν καλό λόγο, κάνω μία φιλοφρόνηση που θα γλυκάνει την επικοινωνία μου μαζί τους. Η καλή διάθεση και η ευγενική μου συμπεριφορά χαϊδεύουν σαν ανάσα ζεστή τη ζωή μου.
Μου αρέσει να βρίσκομαι με ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπούν, που εκτιμώ και με εκτιμούν. Μου αρέσει να αποδέχομαι και να με αποδέχονται χωρίς φόβο και καχυποψία. Μου αρέσει να νιώθω ασφαλής και χαρούμενος ανάμεσα σε ανθρώπους καλοπροαίρετους και καλοσυνάτους. Μου αρέσει να χτίζω τις ανθρώπινες σχέσεις με ειλικρινή και υγιή συναισθήματα.
Όταν οι καρδιές είναι ανοιχτές υπάρχει χώρος για όλους. Και την επαφή που δημιουργείται την χαιρόμαστε όλοι. Σε περιβάλλον κακής προαίρεσης, κρυψίνοιας, αμφιβολιών, φόβου και ανταγωνισμού δεν μπορούν να καλλιεργηθούν υγιείς και αληθινές σχέσεις. Όταν υπάρχει διάθεση προσέγγισης, οι αρνητικές αντιδράσεις δεν βιάζονται να πυροδοτηθούν.
Αφήνω περιθώρια, ώστε να αναλύσω και να κατανοήσω τις καταστάσεις και τις συμπεριφορές των ανθρώπων. Προσεγγίζω το διαφορετικό, το αναλύω κι έπειτα καταλήγω σε συμπεράσματα. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να ανακαλύψω πράγματα που δεν είχα σκεφτεί ή να εξελίξω εκείνα που ήδη σκεφτόμουν. Επιδιώκω και επιλέγω την επαφή με ανθρώπους ανοιχτούς, φωτεινούς και άδολους. Μόνο μέσα από τέτοιες σχέσεις μπορώ να χαρώ την αλήθεια της ανθρώπινης επικοινωνίας, αλλά και να βοηθηθώ στην εξέλιξή μου σαν πνευματικό ον.
Σχολιάζει η Άννα Τζοάννου, Ψυχολόγος – Ειδική παιδαγωγός
Ποτέ μέχρι σήμερα δεν ήταν τόσο έντονο το φαινόμενο της
μοναξιάς, της έλλειψης ουσιαστικής επικοινωνίας, ακόμη και της καθημερινής
εκδήλωσης βίας μεταξύ των ανθρώπων. Αυτά τα συναισθήματα και οι συμπεριφορές προέρχονται,
συνήθως, από το αίσθημα της παντελούς αδυναμίας να κάνει ο άνθρωπος οτιδήποτε
αποτελεσματικό για τη ζωή του.
Σε προηγούμενες γενιές οι άνθρωποι έχοντας υιοθετήσει τις
αξίες που είχαν διδαχθεί, διέθεταν ισχυρά κίνητρα και ξεκάθαρους στόχους. Αυτοί
οι κοινοί κώδικες έπαιζαν τον ρόλο του συνδετικού ιστού στην ανθρώπινη
επικοινωνία.
Στην παρούσα
κοινωνική κατάσταση, αν αλλάξουμε την σειρά των ηθικών προτεραιοτήτων μας,
μπορεί να οδηγηθούμε σε ένα ανώτερο επίπεδο κοινωνικής οργάνωσης βιώνοντας
ουσιαστική ανθρώπινη επικοινωνία.
Ο άνθρωπος ο οποίος ακολουθεί τον δρόμο της εξέλιξής του, ως πνευματικό ον, έχει φιλάνθρωπα συναισθήματα, είναι δίκαιος, αδέκαστος, τίμιος. Αισθάνεται την αγάπη των συνανθρώπων του που δέχθηκαν την προσφορά του και την εκτίμηση εκείνων που εμπνέονται από τις ίδιες υψηλές αξίες. Νιώθει ότι η ζωή του δεν χάνεται στα μικρότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα της καθημερινότητας, δεν κλείνεται στον μικρόκοσμο του ατομισμού, αλλά ανοίγεται προς τον συνάνθρωπο, επικοινωνεί, βιώνει τη χαρά της συντροφικότητας. Αποτελεί υγιές πρότυπο για τα παιδιά του σε μια εποχή, που ο τρόπος ζωής των περισσότερων ενηλίκων είναι, δυστυχώς, παράδειγμα προς αποφυγήν.
Ο άνθρωπος ο οποίος ακολουθεί τον δρόμο της εξέλιξής του, ως πνευματικό ον, έχει φιλάνθρωπα συναισθήματα, είναι δίκαιος, αδέκαστος, τίμιος. Αισθάνεται την αγάπη των συνανθρώπων του που δέχθηκαν την προσφορά του και την εκτίμηση εκείνων που εμπνέονται από τις ίδιες υψηλές αξίες. Νιώθει ότι η ζωή του δεν χάνεται στα μικρότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα της καθημερινότητας, δεν κλείνεται στον μικρόκοσμο του ατομισμού, αλλά ανοίγεται προς τον συνάνθρωπο, επικοινωνεί, βιώνει τη χαρά της συντροφικότητας. Αποτελεί υγιές πρότυπο για τα παιδιά του σε μια εποχή, που ο τρόπος ζωής των περισσότερων ενηλίκων είναι, δυστυχώς, παράδειγμα προς αποφυγήν.
